|
بسمه تعالی به : ریاست دانشکده مجازی علوم حدیث
از : مدیر مسئول نشریه حبیکه
موضوع : گفتگوی اندیشه ها سلام علیکم ضمن تبریک سال جدید شمسی به حضرت عالی و مجموعه دانشکده و آرزوی موفقیت برای شما به استحضار می رساند پیرو درج مقاله ی انتقادی یکی از دانشجویان دانشکده و پاسخ استاد محترم جناب اقای احمد غلامعلی در نشریه حبیکه و بیانیه شما در وبلاگ حضرت عالی و پیامهای دوستان ، نشریه حبیکه بر این باور است که شاید تصور مقابله بین این نشریه و دانشکده در اذهان مخاطبان شکل گرفته است .اما همان طور که قبلا هم ذکر شد این نشریه بنا بر وظیفه رسانه ای خود و طبق اصول رسانه ای انتقاد آن دانشجو از استاد را درج کرده و در انتظار پاسخ استاد ماند که بحمدالله حاصل شد . و ان شا الله همچنان این نقد و پاسخ ادامه خواهد داشت .شایان ذکر است همانطور که میدانید هرگز قصد مسئولین حبیکه تقابل با دانشگاه نبوده و نخواهد بود ، گرچه بعد از درج این انتقاد مورد عتاب و خطاب حضرت عالی قرار گرفتیم که همچنان بر اینکه چوب معلم را گل بدانیم معتقدیم اما شاید انتظار خوشحال شدن مجموعه مدیریتی دانشگاه از جسارت یک دانشجو برای نقد سخنان مطرح شده یک استاد و تایید نکردن همه مباحث و از سر مصلحت انتظار بی جایی نباشد . اما غرض از ارسال این نامه آن است که ما همچنان به حمایت های شما از ایجاد فضای باز نقد و مباحثه امیدواریم. بنابراین از شما استاد گرامی خواستاریم تا امکانی فراهم آورید که هرچه بیش از پیش همچنان فضای باز گفتگو در دانشکده باز بماند و این فضا به نحو اصولی گسترش یابد ، حتی بین استاد و شاگرد باشد . همچنین نشریه حبیکه همچون گذشته آمادگی خود را برای درج ثبت مقاله های دوستان دانشجو با هر دیدگاه و اعتقادی را دارد و این امر را برای گسترده تر کردن فضای گفتگو مناسب می داند . درپایان از شما میخواهیم ترتیبی اتخاذ فرمایید که نشریه حبیکه بتوانند با استاد غلامعلی مصاحبه ای را در فضای بسیار دوستانه و دانشجویی و رسانه ای انجام دهد که بدور و جدای از مباحث علمی مطرح شده در این نقد و پاسخ خواهد بود . تا دانشجویان دانشکده و مخاطبان نشریه هرچه بیش از پیش با جناب استاد غلامعلی آشنا شوند . باتشکرمدیر مسئول نشریه حبیکه
محمدحسین ورشادی
1/1/1388 پاسخ مدیریت دانشکده مجازی علوم حدیث (استاد سید حمید حسینی) به نام خدا برادر گرامی جناب آقای ورشادی
مدیر مسئول محترم نشریه حبیکه با سلام و تحیت؛ضمن تبریک متقابل سال نو و آرزوی سالی سرشار از موفقیت و بهروزی لازم میدانم در پاسخ به نامۀ مورخ اول فروردین جنابعالی نکاتی را متذکر شوم: 1. همانگونه که در یادداشت وبلاگ نیز تاکید کردهام دانشکده همواره خود را حامی و پشتیبان نشریات، تشکلها و فعالیتهای دانشجویی میداند و نه تنها هیچ تقابلی با دانشجویان خود حس نمیکند، بلکه رشد آنها را در عرصههای اجتماعی از وظایف و رسالتهای خود به شمار میآورد. بر این اساس مسئولان دانشکده از تمرین دانشجویان در فعالیتهای رسانهای و مطبوعاتی و انتقادات آنان استقبال میکنند و اگر تذکر یا انتقادی را بیان میدارند صرفا از سر دلسوزی و با هدف ارشادی است. 2. بیشک از میان اصول حرفهای فعالیت رسانهای، اصولی چون پایبندی به حقیقت، دفاع از حقوق اساسی و نشر ارزشهای الهی و انسانی را باید به عنوان مهمترین وزیربناییترین نکات مورد توجه قرار داد. مسلما هیچ نشریهای نمیتواند بدون هدفی مشخص کار خود را صرفا انتشار نقدها و پاسخها بداند و کارکرد خود را در حد وبلاگی گروهی و بلکه بخش نظرات یک وبلاگ (که هر کس میتواند بدون نام هر مطلبی را در آن منتشر کند) تنزل دهد. 3. محیط حوزوی و دانشگاهی فضایی باز و آزاد برای گفتگوهای علمی است. هر اقدامی که منجر به بسته شدن این فضا و پرهیز افراد از اظهار نظرهای علمی شود، پیشرفت و نوآوری را کند میکند و تناسبی با این محیط ندارد. آنچه در جریان اخیر اتفاق افتاد با یک اظهار نظر علمی از سوی استادی محترم آغاز شد. اکنون سؤال من از شما و دیگر دلسوزان دانشکده این است که آیا متهم ساختن این استاد محترم و به کار بردن تعابیری تند علیه او و دانشکده به باز شدن فضا و دو طرفه شدن جادۀ گفتگوها کمک خواهد کرد یا جرات اظهار نظر علمی را حتی از اساتید دانشکده نیز خواهد گرفت؟ مطمئن باشید اگر آن نقد با بیانی علمی و محترمانه منتشر شده بود هم دانشکده و هم استاد محترم از آن استقبال میکردند. 4. جنابعالی که از دانشجویان خوب دورۀ اول دانشکدهاید طی این چند سال شاهد بودهاید که بنده به عنوان کوچکترین خدمتگزار همواره تلاش کردهام زمینههای انتقاد و گفتگوی بدون دغدغه را در دانشکده گسترش دهم و به خاطر ندارم تا کنون در برابر انتقادات تند و بعضا غیرمنصفانهای که با آن مواجه بودهام واکنشی نشان داده باشم. این بار نیز که حقوق اساتید و اعتبار دانشکده (و نه عصبانیت) مرا به نوشتن چند سطر واداشته هرگز در صدد محدود ساختن فضای نقد و گفتگو نبودهام و به هیچ وجه محیطی سرد و خاموش را برای یک دانشگاه نمیپسندم. 5. انجام مصاحبه با اساتید و هر نوع اطلاعرسانی دیگر در روشنتر شدن اذهان دانشجویان مفید و مؤثر خواهد بود و همکاران بخش فرهنگی همچنان نهایت همکاری خود را با این نشریۀ ارزشمند ادامه خواهند داد. البته نه بنده و نه مسئولان فرهنگی از جریان ضبط شدن سخنان استاد و پیگیری احتمالی برای دریافت لوح فشردۀ این برنامه اطلاعی نداریم و اساسا تا کنون صوت یا تصویری از این برنامه از سوی مؤسسۀ دارالحدیث به دانشکده تحویل نشده است. امیدوارم اطلاعرسانی بعدی شما در این زمینه نیز هر گونه ابهام و اتهام را برطرف سازد.توفیق روزافزون شما را در مسیر خدمت روشنگرانه و متعهدانه به فرهنگ تشیع و دانشجویان مکتب اهل بیت (علیهمالسلام) از خداوند متعال خواستارم. سید حمید حسینی
سوم فروردین 88
|
